شهید محمدرضا میرزایی امیرآبادی

توسط مرداد ۳, ۱۳۹۴پیرانشهر, شهدا

مقام معظم رهبری: شهادت بالاترین پاداش و مزد جهاد فی سبیل الله است.

 

امام‌ خمینی (ره): افتخار شهادت‌ از خاندان‌ نبوّت‌‌ و ولایت‌ به‌ پیروان‌ آنان‌ به‌ ارث‌ رسیده‌ است.

شهید محمد رضا میرزایی‌ امیر آبادی

اطلاعات شخصی شهید

  • نام و نام خانوادگی: محمدرضامیرزایی‌امیرآبادی
  • نام پدر: غلامرضا
  • تاریخ تولد: 1342/08/01
  • محل تولد: اردکان
  • میزان تحصیلات: پنجم‌ابتدایی
  • محل تحصیل: دبستان‌یخدان‌میبد
  • وضعیت تاهل: متأهّل
  • تعداد فرزند: 3فرزند
  • حرفه: بنّا
  • نام عملیات: پدافندی
  • تاریخ شهادت: 1363/01/18
  • محل شهادت: پیرانشهر
  • نحوه شهادت: اصابت‌گلوله‌به‌پهلوی‌چپ
  • محل خاکسپاری: گلزار شهدای امیرآباد‌
  • سن: 21سال
  • سمت در جبهه: تک‌تیرانداز
  • نام یگان: ارتش‌جمهوری‌اسلامی‌ایران

زندگی نامه شهيد محمد رضا میرزایی‌ امیر آبادی

شهيد محمّدرضا ميرزايي اميرآبادي، فرزند غلامرضا، در تاريخ 1342/8/1 هجري‌شمسي در خانوده‌اي مذهبي در اردكان متولّد شد. او پنجمين و اولّین و تنها فرزند پسر خانوادة ميرزايي بود؛ لذا تولّد او بسيار خانواده را خوشحال و مسرور كرد. پر واضح است كه براي والدين بسيار عزيز بود. پس از انتخاب نام نيك در تربيتش كوشيدند. او كودكي را در ساية محبّت پدري زحمتكش و كشاورز و در دامان پر مهر مادري خانه‌دار و متديّن و ولايي گذراند. در يكي از دبستان‌هاي يخدان ميبد دورة ابتدايي را گذراند؛ سپس تحصيل را رها كرد و به شغل بنّايي مشغول شد. سنّ واقعي شهيد ميرزايي 5 سال از سنّ شناسنامه‌اي او بيشتر بود؛ لذا زماني كه به سن 19 سالگي رسيد؛ يعني در بهار 1357، با دختري عفيف و متديّن از اردكان -كه دختر خاله‌اش بود- ازدواج كرد؛ چون سنّ شناسنامه‌اي او 15 سال و مدّت زيادي به سربازي‌اش مانده بود، ثمرة اين ازدواج سه فرزند پسر بود.زماني كه به سنّ قانوني شناسنامه‌اي براي خدمت سربازي رسيد، به خدمت سربازي رفت و خوشحال بود كه خدا مي‌خواسته در نظام جمهوري اسلامي خدمت كند كه شناسنامه‌اش 5 سال پس از تولّدگرفته شده است. 40 روز اوّل را در شاهرود به آموزش گذراند. سپس تربيت صحيح و طينت پاك، او را بر آن داشت كه از عمر و فرصت پيش آمده استفادة بهينه نمايد و با يك تير دو نشان زد؛ داوطلب خدمت در مناطق عمليّاتی و غرب كشور شد و همسنگر قدسيان و شير مردان جبهه‌هاي نبرد با دشمنان اسلام گردید، هم خدمت سربازي را انجام داد و هم دينش را نسبت به انقلاب ادا نمود. شهيد ميرزايي جواني بود بسيار خوش اخلاق و مردمي؛ عاشق خدمت به مردم بود. اهل نماز اوّل وقت و جمعه و جماعت بود. تا مي‌توانست نماز جمعه‌اش ترك نمي‌شد. او عاشق انقلاب و امام و اهل بيت(ع) خصوصاً امام حسين -علیه السّلام- بود. امكان نداشت پس از آشاميدن آب يادي از لب تشنة امام حسين(ع) نكند. بسيار حسّاس بود كه در آب اسراف نشود و مي‌گفت: «اين همان آبي است كه لب های خشک امام حسين -علیه السّلام- به آن نرسید تا شهيد شد.» علاوه بر عمل به واجبات و ترك محرّمات به مستحبّات بسيار اهمّيّت مي داد. به والدين بسيار احترام مي‌گذاشت و كمك كار آنها بود. سرانجام اين رزمندة دلير اسلام پس از 4 نوبت اعزام به جبهه و گذراندن بيش از 11 ماه از عمر كوتاه و با بركت خويش در جهاد و دفاع از ميهن اسلامي در ناحية غرب كشور در مسئوليّت ‌هاي تك تيراندازي تا رانندگي آمبولانس، در تاريخ 1363/1/18 در منطقة عمليّاتی پيرانشهر بر اثر اصابت گلوله به پهلوي چپش به شدّت مجروح شد و بر اثر شدّت جراحات روح بلندش به بهشت پر كشيد و به خيل شهدا پيوست وموجب سرافرازي خود ، خانواده و اسلام گرديد. پيكر پاك و مطهرش پس از تشييع با شكوه توسط مردم قدرشناس اردكان و ميبد به علت سکونت والدینش در گلزار شهداي اميرآباد به خاك سپرده شد.

روحش شاد و يادش گرامي باد.


ما را در شبکه های اجتماعی دنبال نمایید:

نظر خود را بیان کنید

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.